Pages Menu
 

Categories Menu
Spalacze tłuszczu: odchudzanie Szczecin
Im bliżej wiosny i lata tym więcej pieniędzy wydajemy na suplementy i tabletki wspomagające odchudzanie. Wielu nawinie jednak wierzy, że wystarczy same regularne przyjmowanie tabletek
Dobry peeling medyczny - złuszczanie naskórka Warszawa Mokotów
Skóra, która dobrze oddycha jest piękniejsza. Dlatego tak ważne jest, by pamiętać o cyklicznym wykonywaniu peelingu, który ściera zewnętrzną warstwę naskórka
Rekreacja na terenie ogrodu
Współczesne tarasy coraz częściej stanowią przedłużenie przestrzeni wypoczynkowej salonu. Jak je aranżować, by spełniały oczekiwania użytkowników? Z pewnością nie powinno w nich zabraknąć wygodnych
Jak pozbyć muszek w kuchni?
Masz problem z meszkami w kuchni? Jest dość denerwujący problem z tymi małymi szkodnikami, jak się go pozbyć? Jest kilka dobrych sposobów na to, między innymi takie jak:

Pierwszą metodą
Dawkowanie witaminy D: suplementacja witaminy D. Czym grozi niedobór witaminy D?
Witamina D jest niezbędna do funkcjonowania naszego organizmu. Niestety zimą oraz wczesną wiosną możemy mieć spore problemy z jej niedoborem.
Spersonalizowana dieta online
Osoby, które szukają sprawdzonych i skutecznych planów dietetycznych, mają obecnie bardzo wiele możliwości. Niezależnie od wyboru, powinniśmy pamiętać o tym, że każda dieta musi być przede
Szampony bez SLS. Naturalny szampon do włosów nawilżający bez SLS
Sodium Lauryl Sulfate jest to środek myjący, który należy do grupy silnych detergentów. Do tej pory znaleźć go można było w większości produktów do mycia,

Posted by on wrz 4, 2017 in Zioła lecznicze |

Dziurawiec

Do rodzaju dziurawiec z rodziny dziurawcowatych należą wieloletnie, rzadziej roczne, rośliny zielne, półkrzewy i krzewy. Obejmuje on około 200 gatunków wy­stępujących głównie na obszarze śródziemnomorskim; w ZSRR rośnie 51 gatunków. W celach leczniczych wykorzystuje się dziu­rawiec zwyczajny (H. perforatum L., 2n = 32), bylinę o cienkim, silnie rozgałęzionym kłączu. Spotyka się go w Europie, Azji Za­chodniej, Chinach, Ameryce Północnej i Afryce Północnej; w ZSRR prawie wszędzie (z wyjątkiem rejonów północnych i północno-wschodnich) na suchych łąkach, pagórkach, w zaroślach, na polanach i skrajach lasów oraz na odłogach. Czasem zachwaszcza pola uprawne. Uprawiany jest w obwodzie moskiewskim. Dziurawiec ma łodygi wysokości 30—100 cm, nagie, okrągławe z dwoma podłużnymi żebrami, u góry rozgałęzione, liście naprzeciwległe, siedzące, podługowatoowalne, całobrzegie, z licznymi przeświecającymi gruczołkami. Kwiaty promieniste, złocistożółte z czarnymi paskami, zebrane w szczytowe podbaldachy. Działek i płatków 5, pręcików 50—60 w 3 wiązkach, słupek 1 z trzema szyjkami. Masowe kwitnienie od drugiego roku wegetacji (poje­dyncze rośliny kwitną w końcu pierwszego roku) przypada na czerwiec — sierpień. Kwiaty zapylane są krzyżowo przez owady pszczołowate (Apidae), gąsieniczniki, czasem motyle i chrząszcze zjadające pyłek (możliwe jest również zapylenie własnym pył­kiem, ale także dzięki owadom). Nasiona dojrzewają we wrześniu. Owocem jest trzykomorowa, wielonasienna torebka pękająca wzdłuż trzech przegród. Nasiona drobne, ciemnobrązowe, podługowate. Masa 1000 nasion 0,10—0,11 g. Znaczenie gospodarcze i lecznicze. Dziurawiec stosowany był w celach leczniczych już w najdawniejszych czasach. Podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w starosłowiańskim grodzisku Biskupin, które istniało przed 2500 laty, znaleziono resztki 20 roślin leczniczych, a wśród nich dziurawiec. Na Rusi uważano dziurawiec za ziele leczące 99 chorób. Na rozkaz cara Michaiła zbierano na Syberii dziurawiec, suszono go, rozcierano na mączkę