Pages Menu
 

Categories Menu
Wspomaganie odchudzania: tabletki wspomagające odchudzanie
Największym wrogiem odchudzania jesteśmy my sami. Brak silnej woli, uleganie własnym słabościom, brak systematyczności- to główne przeszkody w drodze do osiągnięcia
Wszystko dla dziecka i dla mamy
Wielu młodych rodziców sięga po porady do różnych źródeł. W sytuacjach, gdzie potrzebują oni dogłębnej wiedzy, czy też porady z danego interesującego ich obszaru. Szukają różnych możliwości
Zdrowa dieta jesienią
Każdy kocha złotą polska jesień. A co, gdy nie jest aż tak kolorowa i ciepła? Wtedy warto odtworzyć na talerzu te piękne barwy jesieni! Ale pytanie, co jeść jesienią aby być zdrowym, a nie tylko
Spalacze tłuszczu: odchudzanie Szczecin
Im bliżej wiosny i lata tym więcej pieniędzy wydajemy na suplementy i tabletki wspomagające odchudzanie. Wielu nawinie jednak wierzy, że wystarczy same regularne przyjmowanie tabletek
Propozycje na szybkie dania obiadowe dla dzieci.
Obiad to posiłek, który potrafi być nie lada wyzwaniem, zwłaszcza kiedy brakuje nam czasu na jego przygotowanie. W natłoku codziennych obowiązków zwykle nie ma czasu na
Techniki oddechowe i prawidłowe oddychanie.
Nasze życie rozpoczyna się od momentu narodzin wraz z pierwszym wdechem powietrza. Żyjemy oddychając nieświadomie każdego dnia, w każdej minucie aż do ostatniego wydechu kiedy
Jak pokonać zachcianki żywieniowe
Jeśli chcesz schudnąć lub chcesz uzyskać sprawne ciało, musisz kontrolować swoje zachcianki. Jeśli więc i Ty borykasz się z tym problemem, to te proste wskazówki pomogą Ci w walce z zachciankami.
Nie

Posted by on wrz 4, 2017 in Zioła lecznicze |

Dziurawiec

Do rodzaju dziurawiec z rodziny dziurawcowatych należą wieloletnie, rzadziej roczne, rośliny zielne, półkrzewy i krzewy. Obejmuje on około 200 gatunków wy­stępujących głównie na obszarze śródziemnomorskim; w ZSRR rośnie 51 gatunków. W celach leczniczych wykorzystuje się dziu­rawiec zwyczajny (H. perforatum L., 2n = 32), bylinę o cienkim, silnie rozgałęzionym kłączu. Spotyka się go w Europie, Azji Za­chodniej, Chinach, Ameryce Północnej i Afryce Północnej; w ZSRR prawie wszędzie (z wyjątkiem rejonów północnych i północno-wschodnich) na suchych łąkach, pagórkach, w zaroślach, na polanach i skrajach lasów oraz na odłogach. Czasem zachwaszcza pola uprawne. Uprawiany jest w obwodzie moskiewskim. Dziurawiec ma łodygi wysokości 30—100 cm, nagie, okrągławe z dwoma podłużnymi żebrami, u góry rozgałęzione, liście naprzeciwległe, siedzące, podługowatoowalne, całobrzegie, z licznymi przeświecającymi gruczołkami. Kwiaty promieniste, złocistożółte z czarnymi paskami, zebrane w szczytowe podbaldachy. Działek i płatków 5, pręcików 50—60 w 3 wiązkach, słupek 1 z trzema szyjkami. Masowe kwitnienie od drugiego roku wegetacji (poje­dyncze rośliny kwitną w końcu pierwszego roku) przypada na czerwiec — sierpień. Kwiaty zapylane są krzyżowo przez owady pszczołowate (Apidae), gąsieniczniki, czasem motyle i chrząszcze zjadające pyłek (możliwe jest również zapylenie własnym pył­kiem, ale także dzięki owadom). Nasiona dojrzewają we wrześniu. Owocem jest trzykomorowa, wielonasienna torebka pękająca wzdłuż trzech przegród. Nasiona drobne, ciemnobrązowe, podługowate. Masa 1000 nasion 0,10—0,11 g. Znaczenie gospodarcze i lecznicze. Dziurawiec stosowany był w celach leczniczych już w najdawniejszych czasach. Podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w starosłowiańskim grodzisku Biskupin, które istniało przed 2500 laty, znaleziono resztki 20 roślin leczniczych, a wśród nich dziurawiec. Na Rusi uważano dziurawiec za ziele leczące 99 chorób. Na rozkaz cara Michaiła zbierano na Syberii dziurawiec, suszono go, rozcierano na mączkę