Pages Menu
 

Categories Menu
Recenzje suplementów - dieta odchudzająca wrocław
Nie warto sięgać po suplementy diety bez ich wcześniejszego sprawdzenia. Całe szczęście dzisiaj do dyspozycji mamy internet. Bez problemu znajdziemy fora poświęcone suplementom
Co zrobić z asymetrią ułożeniową?
Każdy rodzic chce jak najlepiej dla swojego dziecka. Trudno zatem dziwić się temu, że szczególnie w przypadku noworodków często martwimy się wieloma kwestiami związanymi ze zdrowiem naszej
Ser kozi i owczy - 2 nowe produkty, które warto włączyć do swojej diety
Polski konsument jest przyzwyczajony do mleka krowiego i wytwarzanych z niego produktów, w tym serów. Coraz częściej jednak tradycyjne sery zastępuje
Czy można jeść sushi w ciąży? Odpowiadamy
Zachcianki w ciąży
Ciąża to niewątpliwie piękny, ale jednocześnie niełatwy czas. Przyszła mama boryka się bowiem z wieloma niedogodnościami, niewątpliwie także stresem związanym
Spalacze tłuszczu: odchudzanie Szczecin
Im bliżej wiosny i lata tym więcej pieniędzy wydajemy na suplementy i tabletki wspomagające odchudzanie. Wielu nawinie jednak wierzy, że wystarczy same regularne przyjmowanie tabletek
Dieta nawadniająca organizm podczas lata




W czasie upału, gdy temperatura przekracza 30 stopni, łatwo dochodzi do odwodnienia. Wraz z wodą tracimy cenne elektrolity – potas, magnez wapń i sód. Często sięgamy
Zioła suszone czy świeże? Sprawdź czym się różnią
Zioła towarzyszą człowiekowi od wieków. Wykorzystywano je nie tylko podczas gotowania potraw. Wiele ziół do dziś wykazuje działania lecznicze, wspomagające naturalne procesy

Posted by on wrz 1, 2017 in Zioła lecznicze |

Ogólne wiadomości o czynnych substancjach roślinnych

Substancje działające głównie na ośrodkowy układ nerwowy. Czynne związki działające głównie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) można podzielić na hamujące i pobudzające. Działanie de­presyjne na czynność ośrodkowego układu nerwowego (krańcowy stopień) wyraża się szeregiem zjawisk: osłabieniem lub zniesie­niem drgawek, uśmierzeniem bólów, obniżeniem ciepłoty ciała, uspokojeniem. Do bardzo skutecznych środków, wpływających de­presyjnie na OUN, należą narkotyki uspokajające, znieczulające i przeciwgorączkowe.
Okresowe zahamowanie czynności OUN nazywa się narkozą. Najwrażliwsze na narkotyki są komórki ośrodkowego układu ner­wowego, co pozwala na okresowe ich porażenie bez istotnego na­ruszenia stanu innych układów fizjologicznych. W praktyce lekar­skiej przez narkozę rozumie się znieczulenie ogólne, któremu to­warzyszą utrata świadomości, rozluźnienie mięśni szkieletowych i brak reakcji ośrodkowego układu nerwowego na bodźce zewnę­trzne (przede wszystkim wywołujące ból). W małych dawkach większość narkotyków działa tylko nasennie (hipnotycznie). Nie­które narkotyki w określonych dawkach wpływają uspokajająco
Środki znieczulające i narkotyczne umożliwiające przeprowa­dzenie zabiegów chirurgicznych były obiektem poszukiwań leka­rzy już w starożytności. W starożytnym Egipcie lekarze przy in­terwencjach chirurgicznych stosowali — oprócz tłuszczu kroko­dyla i kamienia memfijskiego z octem — konopie indyjskie. Lekarze koptyjscy używali przy usuwaniu zębów środki znieczu­lające, w których skład wchodziła ciemiężyca. Starożytni Grecy i Rzymianie posługiwali się zarówno mózgami rekinów na oleju, jak i naparem oraz sokiem mandragory, Chińczycy i Hindusi — opium. Nowoczesne metody znieczulenia ogólnego pozwalają chi­rurgom przeprowadzać spokojnie złożone i długotrwałe zabiegi chirurgiczne. Ponadto rany goją się po narkozie szybciej. Znieczu­lenie ogólne zapobiega wstrząsowi, drgawkom, skurczom mięśni i innym zjawiskom niekorzystnym dla operowanego.
Substancje utrudniające przekazywanie impulsów nerwowych w ośrodkowych ogniwach łuku odruchowego nazywane są środka­mi porażającymi układ nerwowy. Działają one, słabiej lub silniej, uspokajająco, wzmacniają działanie preparatów narkotycznych, nasennych i przeciwbólowych, osłabiają wpływ acetylocholiny i adrenaliny. Najsilniejszym działaniem porażającym układ ner­wowy odznaczają się narkotyki i alkohole, bardzo aktywne są preparaty morfiny i liczne środki przeciwgorączkowe.
Na pobudliwych pacjentów działają uspokajająco rezerpina i raunatyna pozyskiwane z rauwolfii żmijowej lub innych gatun­ków tego rodzaju. Rezerpinę zapisuje się przy nadciśnieniu (daw­niej była ona również stosowana w chorobach psychicznych). Raunatyna jest to zespół alkaloidów zawartych w korzeniach rauwolfii. Główną farmakologiczną właściwością raunatyny jest obniżanie ciśnienia. Działanie porażające układ nerwowy* jest słabsze niż działanie rezerpiny. Takie same właściwości jak alka­loidy rauwolfii mają alkaloidy zawarte w korzeniach Nardostochys jatamansi — starej azjatyckiej rośliny leczniczej.
Preparaty z korzeni kozłka lekarskiego zalecane są przy ner­wicach wegetatywnych, pobudliwości nerwowej, atakach nerwo­wych, osłabieniu czynności serca, skurczach przewodu pokarmo­wego i przy nimfomanii, często w połączeniu z innymi środkami uspokajającymi i nasercowymi.
Do środków uspokajających należą również preparat Wałokor- mid (zawierający nalewkę kozłka, konwalii i pokrzyku wilczej jagody), ziele serdecznika i ziele męczennicy. Wałokormid jest środkiem uspokajającym i rozkurczowym stosowanym przy ner­wicach sercowo-naczyniowych. Ziele serdecznika zalecane jest w postaci naparu, nalewki lub wyciągu przy zwiększonej pobudli­wości nerwowej, nerwicach sercowo-naczyniowych i we wczes­nych stadiach nadciśnienia. Nalewka i wyciąg z męczennicy dzia­łają uspokajająco na ośrodkowy układ nerwowy.
Preparat Gindarin otrzymywany z bulw rośliny Stephanła gla- bra odznacza się również działaniem uspokajającym i jest stoso­wany przy nadpobudliwości układu nerwowego, neurastenii oraz bezsenności.
Zmniejszenie wrażliwości na ból nazywa się analgezją (greckie an — zaprzeczenie, algos — ból), a czynne substancje wywiera­jące taki wpływ — analgetykami. Działaniem przeciwbólowym odznaczają się wszystkie środki przeciwzapalne, neutralizujące bodźce lub chroniące przed nimi (ściągające, powlekające, adsor- bujące i in.). Można też zagłuszyć ból substancjami działającymi specyficznie na ośrodkowy układ nerwowy. Przy występowaniu zespołów objawów bólowych bardzo skuteczne są preparaty opium pozyskiwanego z maku lekarskiego. Jest to jeden z najstarszych środków przeciwbólowych znanych już starożytnej medycynie chińskiej.
Z alkaloidów o znaczeniu leczniczym opium zawiera najwięcej morfiny (co najmniej 10%), narkotyny (8—10%), kodeiny (1,5—3%) i papaweryny (do 0,8%).
W roku 1804 Sertiirner wyodrębnił z opium główny alkaloid — morfinę, działającą znacznie silniej od opium i wskutek tego szyb­ko wprowadzoną do praktyki chirurgicznej. Niestety, morfina, po­dobnie jak opium, ma dużą wadę — dłuższe jej używanie prowadzi do zależności (narkomanii). Ponadto preparaty opium i morfiny działają depresyjnie na czynność oddechową. Przy zatruciu mor­finą śmierć spowodowana jest porażeniem ośrodka oddechowego.
Drugi alkaloid opium — kodeina, znalazł szerokie zastosowanie jako środek przeciwkaszlowy przy suchych napadach kaszlu, paleniu opłucnej i zapaleniu oskrzeli. Preparat Tekodin, otrzymy­wany półsyntetycznie z alkaloidu maku — tebainy, uśmierza ból i tłumi ośrodek kaszlu skuteczniej od kodeiny. Tekodin stosuje się zamiast morfiny w praktyce chirurgicznej.
Pochodna morfiny — chlorowodorek etylomorfiny używana jest jako środek uspokajający kaszel, uśmierzający ból przy neural- giach, kamicy żółciowej, zapaleniach płuc i dróg oddechowych, a także w praktyce okulistycznej. Preparat Omnopon, który sta­nowi mieszaninę chlorowodorków alkaloidów opium (48—50% morfiny i 32—35% innych alkaloidów) przepisuje się w tych sa­mych przypadkach co morfinę.
Wszystkie wymienione środki, otrzymywane z maku lekarskiego i przepisywane chorym, w 20—30 przypadkach na 100 powodują zależność psychiczną. Wady tej nie ma glaucyna otrzymywana z siwca żółtego (Glaucium flamim) i odznaczająca się bardziej se­lektywnym działaniem (wpływa głównie na peryferyjne ogniwo odruchu kaszlowego).

Spośród preparatów pochodzenia roślinnego pobudzających ośrodkowy układ nerwowy powszechnie znane stały się: kofeina, kamfora, strychnina, sekurynina, preparaty z źeń-szenia, cytryńca i Eleutherococcus. Jedne wpływają głównie na ośrodki mózgu (kofeina), inne — na ośrodki rdzenia przedłużonego (kamfora), jeszcze inne — na rdzeń kręgowy (strychnina). Jednocześnie akty­wizują one w różnym stopniu cały ośrodkowy układ nerwowy, wpływają dodatnio na przemianę materii, krążenie krwi i oddy­chanie.
Kofeinę (teinę) zawierają liście herbaty, nasiona kawy, nasiona koli i in. (otrzymuje się ją również syntetycznie). Pod wpływem kofeiny aktywizuje się cała psychosensoryczna i psychomotorycz­na czynność kory mózgowej. Jej pobudzające działanie powoduje zwiększenie zdolności do pracy umysłowej i fizycznej, zmniejsze­nie senności i znużenia. Przy występowaniu wielu form kolki.jeli­towej kofeina reguluje perystaltykę i uśmierza bóle. Herbatę i ka­wę dawno zaaprobowano jako środki moczopędne. Stosowanie kofeiny jest przeciwwskazane przy niewyrównanych wadach serca.
Strychnina jest alkaloidem zawartym w nasionach, korze i drew­nie różnych gatunków kulczyby (Strychnos L.), rosnących w tro.- pikalnej Azji, Afryce i Ameryce Południowej. W małych dawkach strychnina pobudza ośrodkowy układ nerwowy, wzmaga czynno­ści narządów zmysłów, poprawia pracę układu sercowo-naczynio- wego i aktywizuje przemianę materii. Nasila się oddychanie i wy­raźnie zwiększa ciśnienie krwi; stwierdza się znaczne wydzielanie moczu. Strychnina jest silną trucizną.
Tak samo jak strychnina działa Securininum nitricum (azotan sekurymny) — radziecki preparat zawierający alkaloid wyodręb­niony z ziela dalekowschodniego rodzaju Securinega (siekierzyca). Azotan sekuryniny, chlorowodorek barwinkami (alkaloidu z kłą­czy i korzeni barwinka Vinca erecta) i alkaloid echinopsyna z na­sion przegorzanu pospolitego zwiększają pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, usuwają zmęczenie i poprawiają czynność ser­ca; stosowane są jako środki wzmacniające.
Kamforę (naturalną prawoskrętną) pozyskuje się z cynamonow­ca kamforowego (Cinnamonum camphora). Syntetyczną łewo- sltrętną i optycznie nieczynną kamforę otrzymuje się z terpen­tyny lub olejku jodłowego. Kamfora należy do aktywnych stymu­latorów stosowanych w medycynie ludzkiej i weterynaryjnej. Poprawia ona znacznie stan ogólny organizmu, aktywizuje przy przemęczeniu, wywiera działanie pobudzające na ośrodkowy układ nerwowy. Działa słabo antyseptycznie. Kamfora poprawia działalność serca przy zatruciach strofantyną, tiopentalem, jadami bakteryjnymi, chloroformem i wodzianem chloralu. Stosuje się ją jako środek ogólnie pobudzający przy osłabionej reaktywności ośrodkowego układu nerwowego, osłabieniu oddychania, zaburze­niach w krążeniu krwi, osłabieniu ogólnym i osłabieniu działalno­ści serca oraz jako środek przeciwgorączkowy; zewnętrznie — przy gośćcowych zapaleniach mięśni, flegmonach, urazach i ropnych zapaleniach pochewek ścięgnowych.
Pobudzające działanie na ośrodkowy układ nerwowy wywiera również lakton — tauremizyna z ziela bylicy krymskiej (A. tauri- ca). Nasila ona skurcze serca oraz tonizuje układ sercowo-naczy- niowy.
Przy nadmiernym wysiłku fizycznym, zmęczeniu fizycznym i umysłowym oraz zwiększonej senności stosuje się preparaty z Eleutherococcus, nasion cytryńca chińskiego, korzenia żeń-sze- nia, kłączy i korzeni leuzei krokoszowa tej, gatunku Echinopanax elatum i aralii oraz nalewkę ze sterkulii.