Pages Menu
 

Categories Menu
Recenzje suplementów - dieta odchudzająca wrocław
Nie warto sięgać po suplementy diety bez ich wcześniejszego sprawdzenia. Całe szczęście dzisiaj do dyspozycji mamy internet. Bez problemu znajdziemy fora poświęcone suplementom
Zdrowa dieta jesienią
Każdy kocha złotą polska jesień. A co, gdy nie jest aż tak kolorowa i ciepła? Wtedy warto odtworzyć na talerzu te piękne barwy jesieni! Ale pytanie, co jeść jesienią aby być zdrowym, a nie tylko
Studio masażu: masaż rozluźniający Dąbrowa Górnicza
Na masaż rozluźniający mogą zdecydować się nie tylko osoby zawodowo trenujące sport. Po masaż rozluźniający mogą sięgać również Ci, którzy sport uprawiają amatorsko.
Dawkowanie witaminy D: suplementacja witaminy D. Czym grozi niedobór witaminy D?
Witamina D jest niezbędna do funkcjonowania naszego organizmu. Niestety zimą oraz wczesną wiosną możemy mieć spore problemy z jej niedoborem.
Grzybiarzem być - czyli jak zbierać tylko jadalne grzyby
Zbieranie grzybów nie jest prostą sztuką. Zwykle była ona przekazywana z pokolenia na pokolenie. Kiedy jednak grzyby były jeszcze zagadką dla wszystkich - stosowano
Odżywki: activlab, Beta Alanina
Jednym z najbardziej popularnych środków na odchudzanie jest produkt odżywki activlab. Wszyscy doskonale wiemy, że nasze mięśnie w głównej mierze składają się z białka. Jeśli więc chcemy
Kurs trener personalny - trening personalny Warszawa Wilanów
Nadprogramowe kilogramy sprawiają, że z trudem patrzysz w lustro i nie wiesz co z tym zrobić. W artykułach prasowych oraz programach telewizyjnych poświęconych

Posted by on wrz 4, 2017 in Zioła lecznicze |

Juta

Do rodzaju juta z rodziny lipowatych należą roczne rośliny włókniste. Liczy on 40 gatunków, rozprzestrzenionych w tropikalnych rejonach Azji, Afryki, Ameryki Południowej i Australii. Na dużą skalę uprawia się tylko dwa gatunki: jutę warzywną. W ZSRR uprawia się jutę warzyw¬ną (Azja Środkowa, Mołdawia, Ukraina)..
Rośliny juty warzywnej mają wzniesioną, obłą, mało rozgałę¬zioną łodygę wysokości 3,5—4 m, korzeń palowy, rozgałęziony. Liście skrętoległe, owalnolancetowate, brzegiem piłkowane, z dwo¬ma długimi, kolcowatymi wyrostkami u podstawy blaszki liścio¬wej, której długość wynosi 5—12 cm, szerokość 2—6 cm. Kwiaty drobne, żółte, 5-krotne, obupłciowe, osadzone pojedynczo lub po 2—3. Kwitnienie cyklami w ciągu 2,5 miesiąca. Roślina samopyl- na. Owoc — wydłużona, cylindryczna (długości 5—10 cm), żeber- kowana, otwierająca się po dojrzeniu torebka z wyciągniętym wierzchołkiem. Nasiona liczne, trójgraniaste, malachitowej bar¬wy, rzadziej brązowe, drobne. Masa 1000 nasion 1,5—2 g. Dojrzałe nasiona zawierają do 14% tłuszczu, są trujące. Gatunek ten nie jest znany w stanie dzikim. Jest to roślina krótkiego dnia, nie znosząca przymrozków. Sieje się ją przeważnie dwurzędowymi pasami z międzyrzędziami szerokości 60 i 10—12 cm, na plan¬tacjach nasiennych — w rzędy oddalone o 60 cm. Ilość wysiewu przy uprawie na włókno 12—14 kg, przy uprawie na nasiona 6 kg na 1 ha. Pielęgnowanie polega na spulchnianiu gleby, dokarmianiu i nawadnianiu roś¬lin.
Ojczyzną juty są Indie, gdzie po raz pierwszy wprowadzono ją do uprawy. W Rosji w sześć¬dziesiątych i siedemdziesiątych łatach XIX w. podjęto bezowocne próby aklimatyzacji. Znaczenia produkcyjnego roślina ta nabrała dopiero za władzy radzieckiej. Juta daje w Azji Środkowej plon 9—10 t suchych łodyg z 1 ha (włókno stanowi 30—40% masy łodyg).
Juta jest rośliną włóknistą o światowym znaczeniu (włókna łykowe tworzą się z protofloemu). Włókno używane jest głównie do wyrobu worków. Dzięki wysokiej higroskopijności stanowi ono wyjątkowo cenny materiał na worki przeznaczone dla cukru i innych towarów spożywczych. Służy także do produkcji tkanin dekoracyjnych i obiciowych, brezentu, słabo pęczniejących w wodzie lin i sznurów. W krajach tropikalnych uprawia się czasem jutę jako roślinę warzywną, której liście spożywane są podobnie jak szpinak.
Znaczenie lecznicze mają nasiona zawierające glikozydy korchorozyd i olitorozyd. Kardiotoniczny glikozyd korchorozyd, otrzymywany z nasion juty warzywnej, stosowany jest przy niewydol¬ności sercowona-czyniowej z zaburzeniami krążenia krwi, zwłaszcza przy obniżeniu napięcia mięśnia sercowego oraz występo¬waniu częstoskurczu i arytmii, przy reumatycznych wadach serca, płucno-sercowej niewydolności i innych przypadkach wymagają¬cych zastosowania glikozydów nasercowych. Olitorozyd jest dru¬gim glikozydem nasercowym pozyskiwanym z nasion juty warzywnej i pod względem właściwości farmakologicznych zbliżonym do strofantyny. Stosuje się go przy ostrej i przewlekłej niewydolności sercowonaczyniowej, zwłaszcza u chorych z reumatyczną wadą serca i stwardnieniem włóknistym.
Z innych uprawianych gatunków juty znaczenie lecznicze mają juta kanciasta (cała roślina) i juta torebkowa (C. capsularis). Ta druga została wprowadzona do uprawy przed przeszło 200 laty w dolinie Gangesu i Bramaputry. Stała się przedmiotem handlu światowego od czasów wojny krymskiej (1854—1855), gdy przer¬wany został wywóz rosyjskiego włókna konopnego. Młode pędy zawierają glikozyd kapsulinę, stosowaną w chińskim lecznictwie ludowym.