Pages Menu
 

Categories Menu
Dieta nawadniająca organizm podczas lata




W czasie upału, gdy temperatura przekracza 30 stopni, łatwo dochodzi do odwodnienia. Wraz z wodą tracimy cenne elektrolity – potas, magnez wapń i sód. Często sięgamy
Spalacze tłuszczu: odchudzanie Szczecin
Im bliżej wiosny i lata tym więcej pieniędzy wydajemy na suplementy i tabletki wspomagające odchudzanie. Wielu nawinie jednak wierzy, że wystarczy same regularne przyjmowanie tabletek
Jagody acai berry 900 i opinie jakie o nich krążą...
Acai Berry 900 to jeden z nowszych produktów wśród suplementów diety. Pytanie brzmi czy jest to środek skuteczny. W internecie nie brak bowiem pozytywnych opinii na
Co zrobić z asymetrią ułożeniową?
Każdy rodzic chce jak najlepiej dla swojego dziecka. Trudno zatem dziwić się temu, że szczególnie w przypadku noworodków często martwimy się wieloma kwestiami związanymi ze zdrowiem naszej
Odżywki: activlab, Beta Alanina
Jednym z najbardziej popularnych środków na odchudzanie jest produkt odżywki activlab. Wszyscy doskonale wiemy, że nasze mięśnie w głównej mierze składają się z białka. Jeśli więc chcemy
Wskazówki, jak schudnąć bez modnych diet i chodzenia na siłownię
To prawda, że istnieje wiele modnych diet i ćwiczeń na siłowni, dzięki którym można uzyskać pożądaną sylwetkę. Jednak trzymanie się ich nie jest łatwym
Zioła suszone czy świeże? Sprawdź czym się różnią
Zioła towarzyszą człowiekowi od wieków. Wykorzystywano je nie tylko podczas gotowania potraw. Wiele ziół do dziś wykazuje działania lecznicze, wspomagające naturalne procesy

Posted by on wrz 4, 2017 in Zioła lecznicze |

Juta

Do rodzaju juta z rodziny lipowatych należą roczne rośliny włókniste. Liczy on 40 gatunków, rozprzestrzenionych w tropikalnych rejonach Azji, Afryki, Ameryki Południowej i Australii. Na dużą skalę uprawia się tylko dwa gatunki: jutę warzywną. W ZSRR uprawia się jutę warzyw¬ną (Azja Środkowa, Mołdawia, Ukraina)..
Rośliny juty warzywnej mają wzniesioną, obłą, mało rozgałę¬zioną łodygę wysokości 3,5—4 m, korzeń palowy, rozgałęziony. Liście skrętoległe, owalnolancetowate, brzegiem piłkowane, z dwo¬ma długimi, kolcowatymi wyrostkami u podstawy blaszki liścio¬wej, której długość wynosi 5—12 cm, szerokość 2—6 cm. Kwiaty drobne, żółte, 5-krotne, obupłciowe, osadzone pojedynczo lub po 2—3. Kwitnienie cyklami w ciągu 2,5 miesiąca. Roślina samopyl- na. Owoc — wydłużona, cylindryczna (długości 5—10 cm), żeber- kowana, otwierająca się po dojrzeniu torebka z wyciągniętym wierzchołkiem. Nasiona liczne, trójgraniaste, malachitowej bar¬wy, rzadziej brązowe, drobne. Masa 1000 nasion 1,5—2 g. Dojrzałe nasiona zawierają do 14% tłuszczu, są trujące. Gatunek ten nie jest znany w stanie dzikim. Jest to roślina krótkiego dnia, nie znosząca przymrozków. Sieje się ją przeważnie dwurzędowymi pasami z międzyrzędziami szerokości 60 i 10—12 cm, na plan¬tacjach nasiennych — w rzędy oddalone o 60 cm. Ilość wysiewu przy uprawie na włókno 12—14 kg, przy uprawie na nasiona 6 kg na 1 ha. Pielęgnowanie polega na spulchnianiu gleby, dokarmianiu i nawadnianiu roś¬lin.
Ojczyzną juty są Indie, gdzie po raz pierwszy wprowadzono ją do uprawy. W Rosji w sześć¬dziesiątych i siedemdziesiątych łatach XIX w. podjęto bezowocne próby aklimatyzacji. Znaczenia produkcyjnego roślina ta nabrała dopiero za władzy radzieckiej. Juta daje w Azji Środkowej plon 9—10 t suchych łodyg z 1 ha (włókno stanowi 30—40% masy łodyg).
Juta jest rośliną włóknistą o światowym znaczeniu (włókna łykowe tworzą się z protofloemu). Włókno używane jest głównie do wyrobu worków. Dzięki wysokiej higroskopijności stanowi ono wyjątkowo cenny materiał na worki przeznaczone dla cukru i innych towarów spożywczych. Służy także do produkcji tkanin dekoracyjnych i obiciowych, brezentu, słabo pęczniejących w wodzie lin i sznurów. W krajach tropikalnych uprawia się czasem jutę jako roślinę warzywną, której liście spożywane są podobnie jak szpinak.
Znaczenie lecznicze mają nasiona zawierające glikozydy korchorozyd i olitorozyd. Kardiotoniczny glikozyd korchorozyd, otrzymywany z nasion juty warzywnej, stosowany jest przy niewydol¬ności sercowona-czyniowej z zaburzeniami krążenia krwi, zwłaszcza przy obniżeniu napięcia mięśnia sercowego oraz występo¬waniu częstoskurczu i arytmii, przy reumatycznych wadach serca, płucno-sercowej niewydolności i innych przypadkach wymagają¬cych zastosowania glikozydów nasercowych. Olitorozyd jest dru¬gim glikozydem nasercowym pozyskiwanym z nasion juty warzywnej i pod względem właściwości farmakologicznych zbliżonym do strofantyny. Stosuje się go przy ostrej i przewlekłej niewydolności sercowonaczyniowej, zwłaszcza u chorych z reumatyczną wadą serca i stwardnieniem włóknistym.
Z innych uprawianych gatunków juty znaczenie lecznicze mają juta kanciasta (cała roślina) i juta torebkowa (C. capsularis). Ta druga została wprowadzona do uprawy przed przeszło 200 laty w dolinie Gangesu i Bramaputry. Stała się przedmiotem handlu światowego od czasów wojny krymskiej (1854—1855), gdy przer¬wany został wywóz rosyjskiego włókna konopnego. Młode pędy zawierają glikozyd kapsulinę, stosowaną w chińskim lecznictwie ludowym.